Kapelka Travel

Altijd net een beetje anders

Reisverhalen

Israël, conflicterende beelden en verhalen

Uitzicht op woestijn in Massada

Op de laatste dag van mijn verblijf in Israël ben ik naar Hebron gegaan met een georganiseerde tour, waarbij we eerst werden rondgeleid door een Palestijnse en daarna door een Joodse inwoner van de stad.

Hebron is een stad in Palestijns gebied, waar verschillende streng-gelovige en nationalistische Joodse Israëliërs proberen voet aan de grond te krijgen. Vroeger had er altijd een kleine gemeenschap Joden gewoond, want in Hebron bevinden zich de graven van Abraham, zijn vrouwen en kinderen. Op een gegeven moment zijn de Joden verjaagd of weggegaan uit het gebied. In 1967 valt de stad en het gebied onder de Palestijnse Autoriteit ofwel ligt het in de Westbank.

Tijdens de tour wist onze Joodse gids heel duidelijk aan te geven dat ze grondpapieren hadden voor de gebieden waar ze wonen. Hij gaf ook aan dat het slechts om een heel klein groepje Joden gaat (ongeveer 400) die er nu wonen. Hij bracht goed onder woorden de historische en religieuze waarde die ze aan het gebied hechten en bracht ook onder de aandacht dat ze wilden delen.

Voordat wij met hem op pad gingen, hadden we een rondleiding van een Palestijnse gekregen. Die liet ons zien en ervaren wat de gevolgen zijn van de Joodse ‘settlers’ in de oude stad. Hele straten en gebieden waren verlaten, omdat de Israëlische overheid deze had gesloten in het kader van veiligheid.

Overal waren Israëlische soldaten met wapens aanwezig, op daken en straathoeken. We zijn door verschillende checkpoints doorgegaan om van de ene straat naar de ander te komen. Zij liet ons ook zien hoe de stad nu was opgedeeld in verschillende gebieden die wel of niet open waren voor iedereen of alleen voor Joden of Palestijnen. Ze liet ons ervaren wat voor onderdrukking er plaats vindt door de aanwezigheid van de soldaten. Bewoners kunnen niet op hun daken en winkeliers hebben hun klanten verloren, doordat het oude centrum nu grotendeels is afgesloten.

Men kan zich niet vrij bewegen in een stad waar men al generaties lang woont. Veel Palestijnen voelen zich hierdoor zo vernederd en gefrustreerd, dat zij het liefst tegen het Israëlisch leger willen vechten als ze wapens hadden. Een aantal keren vroegen wij wat de Palestijnse Autoriteit deed, maar onze Palestijnse gids gaf aan dat die geen macht heeft. Het Israëlische leger bepaalt alles. Natuurlijk raar in een gebied dat Palestijns gebied is.

Op dit moment zijn er ongeveer 2000 Israëlische soldaten in Hebron om de 400 Joden te beschermen.

Tombe Abraham vanuit Palestijns gedeelte, overkant raam voor Joods gedeelte met daartussen kogelvrij glas

Gedurende de tour kon ik beide perspectieven begrijpen. Om het gecompliceerder te maken, zijn er in Hebron ook nog extremistische islamitische groeperingen, die de Joden uit hun stad willen hebben en dus nog regelmatig aanvallen plegen door middel van scherpschutters. Twee maanden geleden was er nog iemand doodgeschoten door een scherpschutter. In Hebron heb ik het conflict mogen ervaren en ook daardoor beseft hoe ingewikkeld de situatie is.

Gelukkig is niet heel Israël constant onder spanning. Eigenlijk vond ik het allemaal wel heel erg ontspannen. Geen grote militaire or politie controles op wegen en ook in winkels werden tassen wel gecontroleerd, maar niet met een grote zorgvuldigheid. Israëliërs zijn in het algemeen heel erg vriendelijk en behulpzaam. Er heerst zelfs een vorm van naïviteit cq goed vertrouwen. Want als ik eten bestel aan een counter, dan wordt mijn naam genoteerd. Als het eten klaar is, kan ik het ophalen, maar ze controleren niet de bon. Ik kan het gewoon pakken. Ook in de hostels waar ik verbleef waren er geen bijzondere controles en zelfs het Palestijns gebied kwam ik gemakkelijk in en uit met openbaar vervoer.

Samen bereiden van Sabbath-diner

Toch heb ik de hele reis wel een vorm van spanning gevoeld. Regelmatig vlogen er gevechtsvliegtuigen over me heen. Ik denk dat ik de spanning ook voelde, omdat ik steeds meer het besef kreeg dat Israël eigenlijk altijd een Arabisch land is geweest met een minderheid aan Joden in de regio (er woonden ook veel Joden in andere Arabische landen zoals Jemen). In het eten zie je de Arabische invloeden terug. Zo worden er veel salades gegeten, die ik ook vanuit Turkije en Marokko ken. De bakkerij heeft veel snacks met feta kaas, spinazie en andersoortige snacks die ik ook vanuit de Arabische keuken ken, evenals de heerlijke zoetigheden. In de architectuur zie je regelmatig Arabische invloeden. Later leerde ik dat Israël twee officiële talen heeft, namelijk Hebreeuws en Arabisch. Veel Arabieren spreken Hebreeuws, maar bijna geen enkele Jood spreekt Arabisch volgens een kennis. Het is ook bijzonder om in Nazareth rond te lopen in een heilige kerk voor christenen en daaromheen zijn alleen maar Arabische winkels en eetgelegenheden.

Uitzicht Safed/Tzfat

In Safed/Tzfat heb ik de streng religieuze en veelal ook nationalistische Joden mogen observeren en ontmoeten. In dit dorp dragen vrijwel alle mannen een keppel, soms met een zwarte hoed erover heen. De mannen zijn vrijwel allemaal gekleed in een wit hemd met zwarte broek, lange zwarte overjas en twee lange pijpkrullen langs het hoofd. Het beeld dat ik ook vaak zag in New York in de Joodse buurten en winkels. De vrouwen dragen vaak lange rokken met daaronder gympen, de armen zijn volledig bedekt, geen decolleté en een doek over hun haren. Ik heb dan ook weinig van mijn hemdjes en korte broeken gedragen, want door heel Israël is iedereen toch behoorlijk bedekt. Alleen in Tel Aviv zijn mensen vrijer qua kleding.

In Safed/Tzfat heb ik een pittig gesprek gehad met een Joodse jongen van 30 jaar, die ervan overtuigd is dat de Thora het toelaat dat je mensen (zelfs kinderen) doodschiet, waarvan je denkt dat zij jou zullen doodschieten. Anderen die ik heb ontmoet, interpreteren de Thora juist weer anders en wijzen elke vorm van geweld af, zelfs als ze aangevallen worden. Zoveel meningen, zoveel visies in zo’n klein land! In Jeruzalem zijn er zelfs twee plekken waar Jezus zou zijn gekruisigd, begraven en weer opgestaan. De gids tijdens de stad tour vertelde dan ook dat elke plek meerdere verhalen kent en dat het niet uitmaakt welke versie klopt. Het gaat erom waar je in gelooft, dat verhaal is correct voor jou.

Uitzicht op woestijn in Massada

Gelukkig ervoer ik niet alleen spanningen. Zo heb ik ook heerlijk kunnen genieten van het dobberen in de Dode Zee, zonsopgang in Massada bekeken en eten bereidt met andere reizigers in de hostel. Ik heb lekker gewandeld over het strand, de prachtige tuinen van de Bahai bezocht en een dagje gelezen in het zonnetje. Israël heeft veel indruk op mij gemaakt.

Please follow and like us:
  1. Stan

    Hi heleen ,
    Leuk geschreven een stukje bijbelse geschiedenis anno 2013
    Prettige tijd verder in Israel en Indonesie
    Stan

Geef een reactie

Thema door Anders Norén