Cape Reinga, het noordelijkste puntje van het noordelijk eiland, dat moest ik gezien hebben. Vijf dagen had ik om van Auckland naar Cape Reinga te gaan en weer terug.  De eerste dag reisde ik van Auckland naar Whangarei, waar ik voor twee nachten een AirBnB had geboekt. Hier een verslag van mijn reis en verblijf in Whangarei.

Puhoi

Mijn eerste stop was Puhoi, een van oorsprong Boheemse nederzetting. Je ziet dat nog steeds terug in de kerk waar op de ramen namen als Schollum getuigen van de Duits-Tsjechische invloed. Naast de kerk is een klein museum over de eerste Boheemse pioniers. Helaas was die niet open tijdens mijn bezoek. In de zomer is hij wel elke dag geopend. Het dorp is ook een mooie uitvalsbasis voor een wandeling of kano-tocht in de omgeving.

Puhoi Bohemian church

Mangawhai Heads

Vanuit Puhoi reed ik naar Mangawhai Heads. Ik had gelezen over een wandeling die gedeeltelijk over het strand ging en gedeeltelijk over een klif boven het strand. Ik moest wel rekening houden met het getij, omdat het strand bij vloed onder water staat.

Bij aankomst zag ik dat het tij laag was, dus besloot ik te beginnen met het gedeelte over het strand. Vrolijk ging ik op pad, mijn eerste ‘officiële’ hike in Nieuw-Zeeland en het was een mooie zonnige winterdag! Na ongeveer 45 minuten lopen, was ik nog de enige op het strand en zag ik ook nauwelijks voetsporen van voorgangers. Even raakte ik in een vertwijfeling. Was ik de afslag omhoog al voorbij?

Mangawhai walk beach

Toen kwamen een aantal struise, oudere dames mij tegemoet. Zij vertelden mij dat ik nog wat verder moest lopen, totdat ik onder een poort van rotsen was gegaan. Ik zou dan het wandelpad omhoog vanzelf aan de linkerkant zien. Het was niet te missen volgens hen.

Opgelucht wandelde ik weer verder, maar ik begon wel te beseffen dat het een pittige wandeling zou worden. Inmiddels had ik al een aardige afstand door mulle zand afgelegd en ik moest nog omhoog klimmen en weer teruglopen via de kliffen.

Eenmaal op het pad naar boven vergat ik mijn zorgen als snel. Ik genoot van het fantastische uitzicht en kon mezelf vele excuses geven om onder het mom van het maken van een foto uit te rusten.

Het uitzicht bovenop de klif was prachtig, en ik heb de tijd genomen om nog wat meer foto’s en filmpjes te maken. Uiteindelijk was ik na ruim 2,5 uur weer terug bij de auto. Met trillende benen van vermoeidheid stapte ik in en reed verder naar mijn eindbestemming voor die dag, Whangarei.

Mangawhai head walk

Daphne- flower

Ik werd hartelijk ontvangen door de eigenaren van de B&B. De kamer rook heerlijk naar daphne, ofwel Peperboompje in het Nederlands. De eigenaren hadden hun oude schuur omgebouwd tot een logeerruimte voor toeristen. Van hen leerde ik dat men in Northland geen centrale verwarming kent, maar elektrische radiatoren gebruikt. Volgens de eigenaresse houden Nieuw-Zeelanders van koude temperaturen in hun huis.

Daphne flower New Zealand

Whangarei

Het is zeker de moeite waard om enkele dagen in Whangarei te verblijven. In de directe omgeving zijn veel activiteiten mogelijk. Je kan winkelen, naar het strand gaan of een stevige wandeling maken. Er zijn ook vele attracties in de directe omgeving als parken en kleine musea. Ik heb er twee nachten geslapen en het speet me dat ik alweer weg moest, maar Cape Reinga wachtte op mij. De dag die ik wel had, besteedde ik goed.

Whangarei waterval

In de ochtend begon ik met een ontspannen wandeling. Ik parkeerde m’n auto bij de Whangarei waterval. Vanaf hier volgde ik de rivier richting de stad.  Onderweg kwam ik langs een aantal kleine natuurparken. Het is hier dat ik mijn eerste Kauri (grote inheemse boomsoort) heb gezien. Ook trof ik nog enkele overblijfselen aan van een pa (Maori fort) aan. Via een andere route ben ik weer teruggelopen naar de auto. In totaal duurde deze gevarieerde en mooie wandeling ongeveer 3 uur.

Whangarei waterval

Whangarei basin

Daarna ben ik het dorp ingereden naar de basin voor een lunch en wat cultuur. Een basin is een plek in de riviermonding waar schepen aanleggen en verblijven. Vroeger waren dat vrachtschepen, nu zijn het veelal zeilboten.

Whangarei basin boten

Naast een aantal restaurants bevinden zich hier ook veel kunstgaleries en winkels die diverse soorten handwerk van lokale artiesten verkopen. Nieuw-Zeelanders lijken er erg van te houden.

Eerder tijdens mijn reis vertelde een lokale Kiwi dat er vroeger art-and-craft- trainingen werden aangeboden, zodat mensen een alternatieve inkomstenbron konden genereren. De trainingen waren zo populair dat bijna iedereen in de omgeving ze heeft gevolgd en nu aan handwerk doet. De trainingen worden dan ook niet meer gegeven.

Veel van de kunst- en handwerken vond ik amateuristisch of heel erg op toeristen gericht. Een uitzondering daarop was Burning Issues Gallery van Jan Twentyman. Prachtige glazen voorwerpen en beeldhouwwerken werden er tentoongesteld, voor heel redelijke prijzen. Het was dat ik nog verder moest reizen, maar anders had ik zeker het een en ander gekocht.

Ook het nabijgelegen Whangarei Art museum vond ik meer dan de moeite waard.  Ze hadden hier ten tijde van mijn bezoek vooral kunstwerken van Maori kunstenaars.

Whangarei art museum

Abbey caves

Na deze rondwandeling, wilde ik mijn dag afsluiten met het bezoeken van een grot in de hoop er gloeiende wormen te zien. Vol optimisme reed ik naar de Abbey Caves parkeerplaats.  Al gauw realiseerde ik mij dat ik de enige in het park was. In één keer vond ik mijn avontuur een beetje risicovol.

De paden waren vrij glad en als ik in een grot uitgleed, kon het nog wel lang duren voordat er hulp zou komen. Ook had ik begrepen dat veel van de grotten gedeeltelijk onder water staan, en ik had geen zin om nat te worden. Het was winter en dus niet heel erg warm. Al met al een goed excuus om de grotten links te laten liggen en gewoon lekker te wandelen over het terrein.

Onderweg kwam ik uiteindelijk nog wel een Fransman tegen. Netjes gekleed, inclusief mooie, bruine leren schoenen. Hij wilde graag een grot in. Ik heb hem naar het pad richting een grot verwezen. Hij had duidelijk meer lef dan ik.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Alen in de sloot

Bij terugkomst in de B&B, heeft mijn gastvrouw mij ’s avonds nog de gigantische alen laten zien, die bij haar in de sloot zwommen. De alen die ik later in de dierentuin zag, leken een heel stuk kleiner dan die van die avond.

Met de vele mooie ervaringen van die ene dag Whangarei, ben ik in slaap gevallen.

De volgende dag zou ik doorrijden naar Karikari schiereiland. Ben je benieuwd hoe die reis is gegaan en welke bezienswaardigheden ik onderweg heb bezocht? Je kunt het hier lezen:  Lees deel 2 van mijn reis hier.

Please follow and like us: