Kapelka Travel

Altijd net een beetje anders

New York

100 USD uitgegeven in NY, zonder iets bijzonders te doen! Help!

Gisteren een schokkende dag gehad, want zuinige Heleen heeft in minder dan 10 uur meer dan 100 USD uitgegeven, zonder iets bijzonders te doen.

Nadat ik rond 12uur mijn 100 USD had gepind, stapte ik het metrostation in met M. om naar de stad te gaan. Een rit met de metro kost 2,50 USD ongeacht de afstand. Erg voordelig als je in de buitenwijken van de stad woont, want het is dan goedkoop reizen. Duur als je maar één halte wilt reizen. Mijn kaart was bijna leeg, dus zette ik 20 USD op mijn kaart als reistegoed.

Nadat we in de stad aankwamen, zijn we als eerste de Chinese en Italiaanse wijk ingegaan. M. wilde zich graag uitgebreid laten masseren, dus gingen we naar zijn favoriete massagesalon genaamd Fishion Herb Center. Voor 42 USD heeft hij zich een uur lang laten masseren. Toen de masseur na de massage uit het hokje kwam, maakte hij naar mij de opmerking dat M. een sterke man was. Hij lachte hartelijk en stak zijn duim omhoog.

Terwijl M. werd gemasseerd, ben ik nog wat verder door de stad gaan lopen en heb me o.a. ook op dat deel van Broadway begeven waar vooral jeans en sneakers worden verkocht. Ik heb gekeken naar leuke sneakers,maar kon mezelf nog inhouden.

Na de massage zijn we Dim Sum (Chinese tapas) gaan eten. Daarvoor gingen we naar Jing Fong aan de Elisabeth Street. De entree is al spectaculair, want we gingen met een hele lange roltrap naar boven en werden ontvangen door een dame, die ons door een hele grote zaal leidde naar een tafel. We zaten nog maar net of we hadden al vier dames om ons heen staan met karretjes vol dim sum. Nadat we zo’n vijf gerechten hadden gekozen, begonnen we lekker te smikkelen en smullen. Later haalden we nog wat gerechtjes erbij en sloten af met een Jelly pudding van zwarte bonen. Het eten had ons goed gesmaakt en kostte maar 30 USD voor ons beiden.

Met een hele volle buik gingen we weer de straat op, waar de zon al lekker begon te schijnen. We wandelden nog wat meer door de Chinese buurt, langs een lekkere Chinese ice cream shop, verschillende kruidenwinkels en natuurlijk Chinese warenhuizen.

Uiteindelijk kwamen we in een straatje met verschillende Chinese kapperszaken. M. ging naar een barbier om zijn haren met een tondeuse te laten inkorten en ik stapte Pell Hair Salon binnen om mijn wilde haren te laten temmen. Na wat onwennigheid over waar ik moest zitten, want het is en blijft een Chinese zaak met Chinezen die slecht Engels praten, zat ik dan toch eindelijk goed.

Een man kwam vanachter de zaak te voorschijn. James (zijn Engelse naam) was erg vriendelijk, maar ook heel helder in zijn analyse. Mijn haar was verkeerd geknipt. De bovenste laag was te kort en de lagen waren te duidelijk zichtbaar. Hierdoor werd ik gelijk gerustgesteld, want eigenlijk wist ik dat al. Even later ging hij aan de slag en is zeker 45 minuten bezig geweest met het knippen van mijn haar. Nadien werd het gewassen en geföhnd. Alles bij elkaar kostte het mij 25 USD en nog 3 USD tip voor de kapper zelf. De rekening betaal je bij de kassa en daarna geef je een tip aan de kapper zelf. De kassier gaf mij zelfs express kleingeld, want dan kon ik dat gebruiken voor de tip. Ik ben erg gelukkig met mijn bijgeknipte haren.

Vervolgens gingen we weer een stukje wandelen en besloten een kop koffie te gaan doen bij een échte Italiaanse zaak. Uiteindelijk belandden we bij een klein zonnig terrasje op een straathoek. We gingen zitten en ik snakte al snel naar een biertje. De keuze was snel gemaakt, een Italiaans biertje werd het, genaamd Pironi. M. stapte van zijn koffiewens af en deed mee met het biertje. We genoten van de zon, het bier en een mooie witte oude Amerikaanse auto met Golden Oldie muziek tegenover ons. Bij vertrek waren we 18 USD armer.

We strolden verder door SOHO, NOHO en eindigden aan de rand van East Village. In deze buurt hebben we heerlijke tapas gegeten bij Macondo met als afsluiter een ‘3 leches’. Het toilet van dit restaurant was ook zeer boeiend. De muren waren met schoolbordverf beschilderd en in de loop van de avond werden er allerlei teksten op geschreven. Op een gegeven moment stond ik te wachten voor het toilet en er was nog één meisje voor mij. Zij ging het toilet binnen en was binnen één minuut er alweer uit. Ik begreep het niet, maar toen ik op de wc zat, begreep ik het wel, denk ik. Er was een tekst geschreven dat ging als volgt: “I’m not a believer. But I see in you God. I don’t mean him, but the word. “

Tijdens het diner bleek dat ik de enige niet-cineast was. De gehele avond heb ik dus kunnen genieten van hun passie voor het vak en ook nog wat nieuwe dingen geleerd. Aan het einde van de avond werd de rekening door 6 gedeeld, waarbij 4 mensen betaalden met een creditcard en twee met cash. Dat waren M. en ik….  De eindafrekening was 45 USD per persoon.

Toen we weer op straat stonden, hebben we nog even overwogen om een film te pakken of een lekkere kaas met stokbrood te halen. Alleen…. Ik was al door mijn dollars heen en M. was eigenlijk doodmoe. We hebben ons dan ook niet meer aan die verleidingen blootgesteld. We zijn met de metro naar huis gegaan en daar lekker het bed ingedoken.

  1. Gerold

    Pas je op je lijn Heleen 🙂 . What about een foto van je nieuwe kapsel?

  2. Ruud

    Ik zou graag 100 dollar uitgeven in NY 😉

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Thema door Anders Norén