Voor ons verblijf in de woestijn hebben we bewust gekozen voor een klein lokaal bedrijf. Nomadic Desert Camp wordt gerund door een bedoeïen-familie, die overnachtingen aanbiedt in traditionele huisjes (en tenten) zonder airco en elektriciteit. De meeste woestijnkampen in Oman zijn, op zijn minst gedeeltelijk, voorzien van airco’s en elektriciteit. We konden ons niets ergers voorstellen dan slapen in de woestijn met een airco op de achtergrond. Na onze overnachting in de woestijn zijn we na een tussenstop in Wadi Bani Khalid doorgereden naar Sur.

Verblijf in Nomadic Desert Camp

Begin mei is al het toeristisch naseizoen voor Oman. Tijdens ons verblijf werd het regelmatig 42 graden overdag.  Het betekent wel dat er dan minder toeristen zijn. We verbleven met 10 mensen die nacht in de woestijn. In de wintermaanden slapen op dezelfde lokatie meer dan 60 mensen.  Met z’n allen, zijn we in de namiddag de woestijn ingereden voor een mooie zonsondergang. Bij terugkomst hebben we heerlijk gegeten en bij het open vuur naar de sterrenhemel zitten staren. Omdat het behoorlijk warm was in de hut, besloten M. en ik om in de open lucht te slapen. Een prachtige ervaring. De gastvrijheid en vriendelijkheid van onze gastheren was superfijn, en het diner en ontbijt hadden kenmerken van de traditionele bedoeïene cultuur.

’s Ochtends vroeg verbaasden we ons over de vele dierensporen in het zand. In de vroege ochtend zagen krekels, kevers en salamanders voor onze voeten wegschieten. De woestijn is dus absoluut niet verlaten.

Ook de  vele ‘groene’ elementen in de woestijn verrasten ons. Onze gids vertelde dat het vorig jaar geregend had en dat het daardoor zo groen is. Tijdens onze reis door Oman las ik het boek Arabian Sands van Wilfred Thesiger. Daarin vertelt hij dat zaden jaren kunnen slapen tot die ene regenbui in de vijf jaar. Daarna ontkiemen ze razendsnel en leveren het groen voor dieren en mensen. Kamelen leven immers niet van zand.

Bij ons verblijf was ook een kamelenrit van 20 minuten inbegrepen. Enigszins bang voor een zeer toeristische activiteit, bleek dit toch mee te vallen. Eigenlijk was het heel rustgevend, zo achter elkaar deinend door de woestijn te rijden.

Deze diashow vereist JavaScript.

Wadi Bani Khalid

Na ons verblijf in de woestijn, hebben we een bezoek gebracht aan Wadi Bani Khalid. Deze wadi is niet ver van Al Wasil en een goede tussenstop richting Sur. Als je de afslag richting Mizayra hebt genomen, is het nog een aardig eindje rijden door bergachtig gebied. Echter, de omgeving is zo mooi, dat de autorit geen straf is. De weg is prima te doen met een gewone auto, alhoewel ik op sommige stukken de auto wel even op handmatig schakelen heb gezet, zodat ik mijn snelheid kon behouden. Mizayara ligt zo’n 22 km vanaf de ‘snelweg’.

Deze diashow vereist JavaScript.

Je kan bij de Wadi omhoog klimmen naar de Muqal Cave, maar we hebben de ingang daarvan gemist en het dus uiteindelijk niet gevonden. Wel hebben we lekker gezwommen in het water. De eerste zwemplekken die we tegenkwamen bevatten algen waardoor er niet in gezwommen kon worden. Gelukkig kun je doorlopen naar andere poelen, waarin je prima kunt zwemmen en badderen. Er waren zelfs life guards! Houd wel rekening met het feit dat de meeste Omani’s gekleed het water ingaan. Een man met een lange zwembroek en t-shirt is prima, een vrouw met een lange mouwen t-shirt en broek is ook prima. We hebben wel verschillende toeristen gezien, die in badpak of met ontbloot bovenlijf het water ingingen. Er wordt niets gezegd, maar we vonden dat toch niet geheel gepast.

Na ons bezoek aan de Wadi zijn we in één keer doorgereden naar Sur. Onderweg naar Sur reden we door verschillende soorten woestijn, en zagen we regelmatig een dromedaris langs de weg wandelen.

Lees over ons verblijf in Sur hier: http://kapelkatravel.com/oman-bezoek-aan-sur-en-wadi-shab/