Wie op internet zoekt naar informatie over bezienswaardigheden in Taipei, zal zeker veel tips en ideeën tegenkomen. Er is veel te zien en te doen in de hoofdstad van Taiwan.
In deze blog deel ik onze ervaringen als bezoekers van middelbare leeftijd die op zoek zijn naar een stukje lokale cultuur, meer willen leren over de geschiedenis van de stad en tegelijkertijd niet schrikken van een wandeling in de heuvels die er rondom de stad liggen.
Inhoud
Stadscentrum
De eerste dag hebben wij het rustig aangedaan. Na een ontbijt bij een lokaal restaurantje in de buurt van onze Airbnb, vertrekken we met de metro naar het stadscentrum. We struinen daar rond zonder een echt doel voor ogen. Terwijl we dat doen, verwonderden ons over de vele winkels die allerlei animatie poppetjes verkopen. We bezoeken de Longshan tempel, waar een bronzen wierookhouder staat met daarop “kolonialen” afgebeeld die de deksel van de houder ophouden. Deze kolonialen zouden Nederlanders voorstellen volgens de beschrijving in onze reisgids. In het Taiwanees heten deze figuren, ’the fool holding up the sky’.
Op een andere dag bezochten we in het centrum Dihua Street, Yong Le Market en de daaraan parallel lopende Ningxia Night Market. In dit gebied tussen het treinstation en de rivier bevindt zich het oudste gedeelte van de stad en trekt het ook de meeste toeristen aan. Wij vonden het heerlijk om door deze smalle straten te struinen, de winkels te bekijken en gewoon de stad en de lokale cultuur op ons in te laten werken. Ofwel om te landen in een heel andere cultuur dan die van Nederland.
Wandeling vanaf City Hall via Taipei 101 naar Arts & Crafts design center
De tweede dag werd één van onze mooiste dagen in Taipei, mede vanwege een paar onverwachte ervaringen en ontdekkingen.
De dag begint bij City Hall, waar we een Discovery Center hoopten te vinden over Taipei. Helaas is deze (permanent) gesloten. Wel zien we een kano met daarbij de beschrijving van alle in Taiwan voorkomende inheemse groepen. Alhoewel de meeste mensen in Taiwan van Chinese afkomst zijn, wonen er ook nog steeds veel inheemsen. Mensen die al op het eiland woonden voordat de Nederlanders en Chinezen het kwamen bezetten.
We wandelen door en staan even stil bij Sun Yat-Sen Memorial Hall. Sun Yat-Sen wordt gezien als de grondlegger van het moderne China, ofwel China als republiek. Taiwanezen voelen zich sterk verbonden met China, veel van de bewoners zijn nazaten van Chinese migranten, maar dat betekent niet dat zij staan te wachten om onder het gezag van de Chinese regering te vallen. De verworven democratische rechten wil men koste wat kost behouden.
Natuurlijk maken wij ook een stop bij Taipei 101. Hier vind je een gigantisch winkelcomplex in het hoogste gebouw van Taipei. Taipei 101 is gebouwd in de vorm van bamboe, dat in de Chinese cultuur symbool staat voor onder andere geluk, welvaart, gezondheid en vrede. Vanaf de 5de verdieping kun je met een supersnelle lift naar boven om daar te genieten van een geweldig uitzicht over de stad. Uiteraard wel nadat je een kaartje hebt gekocht.
Een ander ‘verplicht’ nummer in Taipei is Chiang Kai-shek Memorial Hall. Deze voormalige generaal en leider van Taiwan wordt gezien als de grondlegger van het huidige Taiwan. Zijn partij (KMT) kreeg nadat de Japanners waren verslagen in 1945, het bestuur over Taiwan. Een paar jaar later kwam hijzelf naar Taiwan, omdat hij niet kon winnen van de Revolutionaire Partij op het vaste land van China. Aan de ene kant wordt hij vereerd, aan de andere kant zijn er ook kritische geluiden over het onderdrukkende beleid dat werd gevoerd, maar daarover straks meer. Bij de Memorial Hall stonden we even stil bij de wisseling van de wacht.
Via Google Maps had ik een klein Veganistisch Restaurantje gevonden dat goed aangeschreven stond. (link invoegen). Het bevindt zich in een zijstraatje en wordt tussen de middag druk bezocht door arbeiders en kantoorpersoneel. Voor 80 Yuan kun je 5 gerechten kiezen uit het buffet en je krijgt er nog een bouillonsoep erbij. We hebben gesmuld.
Vlakbij dit restaurant bevindt zich Nanmen Market, een overdekte markthal. Hier troffen we allerlei verse groenten, vlees, vis, lekkernijen en diverse eettentjes aan, maar ook stoffenwinkels. Deze markt is super schoon. niet té druk en dus ideaal om overheen te struinen. Wij hebben er nog even een Westerse koffie en thee met een cheesecake gebruikt.
Onze volgende stop was een dependance van Nationaal Museum of History. Het bevindt zich op een voormalig fabrieksterrein voor kamfer en opium. In het museum wordt de geschiedenis van de vroegere kamfer industrie verteld. Eén van de belangrijkste export producten van Taiwan aan het begin van de 20ste eeuw naast thee en suiker. Kamfer (Camphor in het Engels) werd gebruikt als bestrijdingsmiddel tegen insecten, als lijm, maar ook als geneesmiddel. Het was een wondermiddel. Ikzelf had nog nooit van kamfer gehoord, ik kende alleen die stinkende mottenballen. Er kon zoveel geld verdiend worden, dat het heeft geleid tot onderdrukking en verjaging van de inheemsen, er heeft een enorme boskap plaatsgevonden, en vooral de Chinese Hakka’s werden ingezet in deze industrie. Naast de kamfer industrie, wordt er in dit museum ook aandacht besteed aan de opium handel. Waarvan men zegt dat de eerste opium afkomstig was van Java, Indonesië. Het is of meegekomen met de Nederlanders of met Chinese handelaren. Wat mij betreft is dit museum een absolute aanrader om te bezoeken als je in Taipei bent. Er ging een hele nieuwe wereld voor mij open.
Vlakbij dit museum bevindt zich het Nationaal 2-28 Memorial Museum. Hier vind je een aangrijpende tentoonstelling over de volksopstand van 1947 welke met veel geweld werd onderdrukt door de politieke partij van Chiang Kai-shek. Toen de Chinese Nationalistische Partij van Chiang Kai-shek de macht overnam van de Japanners, verergerde niet alleen de corruptie maar Taiwanezen werden ook uitgesloten van politieke deelname. Er werden geen verkiezingen gehouden en de meest winstmakende industrieën werden weer genationaliseerd. Dit leidde tot een dalende economie, hoge inflatie en enorme werkloosheid. Dus toen op 27 februari 1947 agenten per ongeluk een burger doodschoten in verband met smokkelwaar, markeerde dat het begin van een grootschalige en landelijke opstand. Deze opstand werd met harde hand onderdrukt en heeft geleid tot massamoorden en vele verdwijningen. Inmiddels zijn er door de regering excuses aangeboden, wordt er onderzoek gedaan naar de misstanden tijdens het regime van Chiang Kai-shek en op diverse plaatsen herdenkingen gehouden.
Om de dag ietwat positiever af te sluiten, bezochten we tot slot het National Taiwan Craft Research en Development Institute. Het is een hidden gem. In het gebouw worden tentoonstellingen gehouden gerelateerd aan craft. Dit keer stond onder andere het weven met natuurlijke materialen centraal. Daarbij wordt zowel aandacht besteed aan de vroegere technieken als aan hedendaagse werken van ambachtslieden en kunstenaars.
Achter dit instituut is het National Taiwan Arts Education Center. Hier vind je vooral tentoonstellingen met kunstwerken gemaakt door kinderen. De vrijwilliger bij de entree nodigde ons uit om vooral te komen kijken. We hebben ons daar verwonderd over de hoge kwaliteit van sommige werken die gemaakt zijn door kinderen. Het laat gelijk ook zien waar hun interesses liggen en hun keuze qua kleurgebruik. Het werd een verrassend leuk bezoek.
Tot slot eindigden we onze wandeling in de botanische tuin achter National Museum of History.
Beklimming van Olifantenheuvel en bezoek aan oude koolmijnen
In de meeste reisgidsen wordt de beklimming van de Olifanten heuvel aangeraden om vanaf daar de zonsondergang en de skyline van Taipei te bewonderen
Wie niet in de buurt van Xiangshan verblijft kan de metro nemen naar City Hall (blauwe lijn) en de wandeling combineren met het bewonderen van Tapei 101, of je kan met de rode lijn naar Xiangshan reizen en vanaf daar gelijk aan de klim naar boven beginnen.
Het is even klimmen, maar ik kan je vertellen dat deze klim zeer mild is in vergelijking met diverse andere wandelingen die we daarna hebben ondernomen in Taiwan. De meeste toeristen gaan naar boven, maken een paar foto’s en keren dan weer terug. Wij kiezen ervoor om door te lopen voor een bezoek aan Songshan Lingyin Tempel. Het pad naar de tempel is aan beide zijden omgeven door hilarische beelden van personen. Later leerde ik dat deze beelden ook vaak te zien bij Japanse tempels.
Vervolgens lopen we verder. We ontdekken dan dat in deze heuvels kolen zijn gemijnd. Deze kolenmijnen floreerden in de jaren vlak na WOI en net voor WOII. Pas in 1982 is de laatste kolenmijn in dit gebied gesloten.
Diverse herdenkingsmonumenten en korte teksten hierover zijn langs het pad terug te vinden. We vonden het erg interessant en verrassend, omdat we niets hebben gelezen over mijnbouw in Taiwan, en dan ook nog zo dichtbij hedendaags Taipei. Zo zien we een oude ingang van een mijn en delen van het voormalige spoorlijntje dat de kolen naar beneden vervoerde.
Vanaf hier nemen we het pad naar beneden, terug de bewoonde wereld in via Yongchunpi Wetland Park.
Je kan ervoor kiezen om vanaf daar de metro of bus terug te nemen naar de stad of terug te wandelen richting City Hall via de lokale buurten. Dat laatste hebben wij gedaan en wederom gaf dit ons weer een uniek inkijkje in het lokale leven van de Taiwanees.
Maokong wandeling
Na de voorgaande wandeling wilden we de volgende dag nog wel wat meer van de omgeving zien. We nemen de bus richting Maokong. In plaats van de bus hadden we ook de kabelbaan naar boven kunnen nemen. De bus was alleen goedkoper en ons plan was om de kabelbeen te nemen op de terugweg.
Aangekomen bij Maokong Gondola Station zien we dat de meeste toeristen daar blijven hangen of ze wandelen één station naar beneden naar Zhinan Tempel en keren vanaf daar terug naar de stad.
Wij hadden andere plannen. Ons eerste doel was de Yinhe Cave Waterval. Bij het Visitor Information Center hebben we nog wat nadere instructies gevraagd ten aanzien van de start van de route. Eerst wandelen we door wat landbouwvelden en bossen. Daarna volgt een stevige afdaling naar de waterval. Bij de waterval is een kleine tempel in de rots gebouwd, van waaruit een smal pad achter de waterval langsgaat naar een kleinere grottempel. Erg leuk en interessant.
Bij de waterval hebben we onze broodjes gegeten en wat gedronken. Even overwegen we om verder naar beneden te gaan, omdat vrij veel bezoekers vanuit die kant naar boven komen lopen. Onze inschatting was echter dat zij door een bus waren afgezet en vervolgens naar boven liepen om via de kabelbaan terug te keren. We besluiten geen risico te nemen en keren terug richting Maokong Gondola Station.
Vanaf Maokong station zijn we door diverse akkervelden naar Zhangshan Tempel gelopen. Daar ontdekten we een stenen trap die ons helemaal naar beneden zou leiden naar het universiteitsterrein, vlakbij de rivier Zhi Nan Xi. Vervolgens steken we de rivier over om vanaf daar de bus terug naar huis te nemen.
Eerlijk is eerlijk, we denken dat het beter was geweest om vanaf Zhangshan tempel de bus naar beneden te nemen. Allen we wisten niet of de bus spoedig zou komen omdat we geen internet op onze telefoon hadden. Dus ja, dan loop je gewoon lekker verder naar beneden. Gelukkig waren onze benen nog lang niet moe en genoten we van alle planten, mensen en uitzichten die we onderweg tegenkwamen.
National Palace Museum & Indigenous Museum
Voor veel mensen staat een bezoek aan het National Palace Museum op de to-do lijst. In dit museum bevinden zich voorwerpen die ooit in Beijing’s ‘verboden stad’ bevonden. Met de Japanse invasie in 1931 zijn de voorwerpen door KMT (inderdaad de partij van Chang Kai-shek) gered en bewaard. In 1947, toen zijn nederlaag op het vaste land duidelijk werd, zijn de voorwerpen naar Taiwan overgebracht. Nu worden ze tentoongesteld in dit museum. Een zeer indrukwekkend museum, wat ook wordt weergegeven in de entreeprijs. Alhoewel die nog steeds lager is dan de toegangsprijs voor menig museum in Nederland.
Naast het museum bevindt zich een mooi park in Chinese stijl en een Indigenious Peoples Park. Daar weer tegenover bevindt zich Museum of Formosan Aborigines Fine Arts. Een privé museum waarin vooral inheemse culturele uitingen worden getoond. Van muziekinstrumenten tot sierraden, van kleding tot maquettes van traditionele woningen. Het museum maakt de diversiteit aan culturele uitingen van de inheemsen zichtbaar, een bevolkingsgroep die al op Taiwan woonde voordat de Nederlanders en Chinezen er kwamen om zich te vestigen met alle gevolgen van dien.
Enkele praktische tips
Tijdens deze reis was Google Maps mijn metgezel. Ik plande daarmee niet alleen onze routes met OV, maar zocht ook naar restaurants en zelfs musea. Er zijn namelijk veel meer bezienswaardigheden in Taipei, dan in de reisgidsen staan vermeld.
Mijn partner en ik eten graag zo lokaal mogelijk. Daarom waren we blij met het informatieboekje dat we bij het bezoekersinformatiecentrum in het treinstation vonden, namelijk ‘Undiscovered Taipei – goodies for foodies’. Hierin staan zeer goede tips voor lokale restaurants (niet te duur), voorbeelden van typische Taiwanese gerechten en je krijgt een overzicht van de verschillende nachtmarkten met de beste kramen.
Het bezoekerscentrum op het centraal treinstation is sowieso goed bevoorraad en de medewerkers geven helder aan wat ze wel en niet weten.
We hadden graag willen fietsen in Taipei met de YouBikes, maar helaas hadden wij geen lokaal telefoonnummer of een databundel die we konden gebruiken. En de gratis publieke wifi was soms juist niet beschikbaar bij de YouBike stations. Daarom zullen we de volgende keer toch maar een e-sim kopen voor onze reis naar Taiwan. Gewoon voor het gemak…
Waar verbleven wij?
In totaal hebben wij 7 dagen doorgebracht in Taipei. Wij verbleven in de wijk Xinyi, in het oosten van Taipei. Een wijk met status en met nauwelijks toeristen, behalve zij die zich een weg van het metrostation naar Taipei 101 banen of richting het uitzichtpunt op de olifantenheuvel (Xiangshan in het Manderijns).
Voor ons was het de perfecte uitvalsbasis. Vlakbij waren namelijk diverse goede restaurants en we konden lopend naar de Raohe Street Night market. Met de metro reisden we gemakkelijk naar het centrum en andere toeristische attracties. Daarbij komt nog dat het vlakbij gelegen City Hall ook een busstation heeft, waar wij gebruik van hebben gemaakt om naar onze volgende bestemming te reizen. Dat werd Yilan.
Meer verhalen over onze reis door Taiwan inclusief praktische tips, vind je op de overzichtspagina Taiwan.
Geef een reactie