Tegenwoordig komt vrijwel iedereen Taiwan binnen via één van de luchthavens. Dat was vroeger wel anders. Taiwan was toen alleen maar bereikbaar per boot. De havensteden Anping, Keelung en Tamsui waren de belangrijkste havens voor handelaren die er hun producten kochten en verkochten.
In Tamsui kun je nog iets van die oude sfeer proeven. Deze voormalige havenstad is nu goed bereikbaar vanuit Taipei. De metro brengt je rechtstreeks naar de kust. Tamsui is voor ons Nederlanders vooral interessant omdat in deze havenstad onder andere nog restanten zijn van een door Nederlanders gebouwd fort.
Inhoud
Voormalig Shell terrein
Het metrostation in Tamsui staat aan de rand van een groot en weids park langs de rivier. Aan de kade liggen diverse traditionele vissersboten. Aan de rand van het park is het voormalige terrein van de Shell. Die had aan de oevers van Tamsui een opslagplaats. Feitelijk was het de eerste opslagplaats van Shell buiten Europa. Het bedrijf huurde het land (voor eeuwig) vanaf 1897. Het diende als overslagplaats voor kamfer en olie. Pas in de jaren 90 werd het overgedragen aan de Tamsui Cultural Foundation.
Op het terrein is een klein (gratis te bezoeken) museum met allerlei memoribilia die zijn gevonden op het terrein. Op het terrein zijn diverse oude Shell olievaten omgetoverd tot bankjes. Je ziet ook nog een deel van het oude spoor, de oude olie opslag tanks en diverse informatiepanelen geven meer informatie over de functie van de verschillende gebouwen.
Een leuk en interessante plek om te bezoeken.
Fort San Domingo
Het waren de Spanjaarden die in 1628 het eerste fort bouwden in het huidige Tamsui. Zij braken echter bij hun vertrek in 1641 het fort weer af. De Nederlanders namen hun plek over en bouwden de basis van het huidige fort. Zij noemden het fort Anthonio. In de volksmond werd het fort echter Red Haired Fortress genoemd. Verwijzend naar de rode haarkleur van de Nederlanders.
Met het vertrek van de Nederlanders, kwam het fort van 1683 t/m 1868 in handen van de Chinezen waarna het overging naar de Britten. Zij verfden het fort rood en vestigden daar hun consulaat. De Britten bouwden ook een woning naast het fort voor de consul. Deze woning kun je bezoeken om te ervaren hoe men hier rond 1900 leefde. De Engelsen vertrokken rond 1910 uit Taiwan, weggepest door de Japanners. Na WOII kwamen ze echter weer terug om daarna in 1972 definitief met hun consul uit Tamsui te vertrekken. De aanwezigheid van de Engelsen is in de Taiwanese cultuur onder andere terug te zien bij het ontbijt. Menig Taiwanees geniet in de ochtend van witbrood (zonder korst) met ham en kaas.
Tamsui heeft haar positie als havenstad verloren, maar er wordt nog steeds volop gevist door lokale vissers en verder haalt men inkomsten uit het toerisme. Fort San Domingo is daarvan één van de hoogtepunten.
Tamsui Customs Wharf
Tegenover fort San Domingo zijn de vroegere douanekantoren van de haven. In deze gebouwen worden nu kunstexposities gehouden en er zijn winkels. Vanaf hier kun je langs de rivierkade teruglopen naar de stad.
Oxford College
Vlakbij het fort bevindt zich Oxford College. Het is vreemd om een Oxford College tegen te komen in Taiwan, maar Tamsui heeft een Engelse weldoener en missionaris gehad die onder andere deze school heeft opgezet. Zijn naam is Mackay en je zult diverse verwijzingen naar hem tegenkomen wanneer je door de stad wandelt. In de oud-Engelse gebouwen bevindt zich nu Aletheia University en je kan het terrein betreden. Op het terrein bevindt zich een klein museum met foto’s van de school en enkele spullen van Mackay.
Woning van Tamsui Customs Officer
Tamsui Customs Officer’s residence is een ander gebouw dat je kunt bezoeken. Het ligt tussen het stadscentrum en fort San Domingo in. Je toegangskaart voor Fort San Domingo is ook geldig als entreebewijs voor deze koloniale woning en voor de volgende bezienswaardigheid Hobe Fort.
Hobe Fort
Dit fort werd na het vertrek van de Nederlanders gebouwd door Liu Ming-Chuan, de eerste gouverneur van Taiwan voor de Qing-dynastie uit China. We praten dan over de jaren 1800. Dit fort overzag de entree van de Tamsui rivier en daarmee konden de soldaten goed in de gaten houden wie de rivier kwam opvaren.
Het fort is gebouwd onder de supervisie van een Duitse commandeur genaamd Leutenant Max E. Hecht. Die bouwde het fort in de vorm van een Chinees karakter.
Liu Ming-Chuan plaatste vier enorme kanonnen op de hoeken van het fort. Deze had hij gekocht van het Verenigd Koninkrijk via Jardine Matheson. Het kanon dat je vandaag ziet, is een replica van het origineel.
Dit fort is sinds haar bouw vrijwel volledig intact gebleven. Dat kan haast ook niet anders omdat het is opgetrokken met ijzerbeton. Dat werd in de 19e eeuw ontwikkeld en vaak gebruikt voor militaire projecten.
Onderweg naar boven naar Fort Hobe, kom je nog langs het Nationale Martelaars tempel. Hier worden overleden soldaten herdacht.
Lunch opties
In het centrum van Tamsui zijn voldoende restaurants om je honger te stillen. Zoek je iets bijzonders, bezoek dan Laopai Wenhua A-gei in Zhenli Street. Het is even zoeken, want het is een heel klein zaakje zonder poeha. Menig Taiwanees gaat hier heen om de gevulde tofu met rijstvermicelli in tomatensaus te proeven. Het gerecht wordt geserveerd samen met een visballen soep en een bao pao. Het kost weinig en vult je maag. Wij vonden het niet bijzonder lekker om eerlijk te zijn, maar wel een leuke ervaring.
In het centrum van Tamsui vind je ook meerdere plaatsen die dit gerecht, a-gei genaamd, aanbieden.
Wie zin heeft in iets zoets, raad ik aan om een stuk Castella-cake te kopen. De meest populaire plek daarvoor bevindt zich onderweg naar Fort San Domingo. Je ziet de rij voor deze winkel vanzelf verschijnen, zie de foto hieronder.
Naar de overkant, naar Bali
Vanuit Tamsui centrum vertrekken met grote regelmatig veerboten naar de overkant van de rivier, naar Bali.
Bij aankomst tref je een klein winkelcentrum waar je onder andere fietsen en tandems kunt huren. Veel bezoekers maken dan een tochtje langs de rivier richting de zee of landinwaarts.
Ga je richting de kust, dan kom je terecht in Wazihwei Wetlands. Daar vind je ook een archeologie museum. In dit museum leer je meer over de Shihsanhang cultuur. Een inheemse bevolkingsgroep die in dit gebied heeft gewoond voordat ze werden verjaagd door de Nederlanders en Chinezen.
Ga je de andere kant uit, dan volg je de rivier landinwaarts. Het voet- en fietspad gaat door een aantrekkelijk aangeleg park met relatief veel schaduw. Wij hebben er gewandeld en toen we vermoeid raakten, bus 22 genomen naar metrostation Guandu. Vanaf daar reisden we met de metro terug naar Taipei.
Conclusie
Voor ons was het vooral interessant om Fort San Domingo te bezoeken vanwege de link met Nederland. En dat was absoluut de moeite waard. Het museum op het terrein vertelt gedetailleerd over de bouw en aanwezigheid van Nederlanders in Tamsui. Ook het voormalige Shell-terrein was leuk en interessant om te bezoeken.
We zijn helemaal naar Fort Hobe gewandeld, maar dat fort viel ons ietwat tegen. De oversteek naar Bali zouden wij combineren met een fietstocht richting de zee. Helaas waren de meeste fietsverhuurbedrijven die dag gesloten en konden wij geen YouBike vinden. In plaats daarvan zijn we landinwaarts gaan wandelen langs de oevers van de rivier. Dat was een mooie wandeling. En met bus 22 ben je zo bij het metrostation om je reis terug naar Taipei te vervolgen.
Voor lunch zouden we toch één van de kleine restaurantjes aanraden in de buurt van de veerboten. Probeer daar de a-gei, want die hoort wel echt bij Tamsui.
Ben je benieuwd naar wat we nog meer hebben gedaan in Taiwan tijdens onze 3-weekse rondreis? Bezoek dan de overzichtspagina met alle blogs over Taiwan
Geef een reactie